| Bielsko-Biała. Muzeum Techniki i Włókiennictwa |
|||
|
Najważniejszą ekspozycję stanowi historia bielskiego przemysłu, głównie włókienniczego.
Dodatkowo wystawy prezentują dzieje pożarnictwa, wodociągów bielskich i bialskich oraz drukarstwa.
Na wystawie zwanej lamusem możemy zobaczyć przedmioty domowego użytku przełomu XIX i XX w.
Muzeum Techniki i Włókiennictwa Oddział Muzeum w Bielsku-Białej.
Bielsko-Biała
plac Żwirki i Wigury 8
tel. 0338122367
fax 0338111035
mtiw@muzeum.bielsko.pl
www.muzeum.bielsko.pl
Muzeum Techniki i Włókiennictwa:
- Muzeum Techniki i Włókiennictwa
maj – październik
|
dzień |
godziny otwarcia |
|
poniedziałki |
nieczynne |
|
wtorek |
10:00 – 16:00 |
|
środa |
10:00 – 17:00 |
|
czwartek |
11:00 – 18:00 |
|
piątek |
09:00 – 15:00 |
|
sobota |
10:00 – 17:00 |
|
niedziela |
11:00 – 18:00 |
listopad - kwiecień
|
dzień |
godziny otwarcia |
|
poniedziałek |
nieczynne |
|
wtorek |
10:00 – 16:00 |
|
środa |
10:00 – 17:00 |
|
czwartek |
10:00 – 17:00 |
|
piątek |
09:00 – 15:00 |
|
sobota |
10:00 – 17:00 |
|
niedziela |
11:00 – 17:00 |
ceny biletów
bilet cały 10,00zł
bilet ulgowy 5,00zł
bilet rodzinny 20,00zł
przewodnik w języku polskim 30,00zł
przewodnik w języku angielskim i niemieckim
(po wcześniejszym uzgodnieniu terminu) 40,00zł
Bilet na wystawy czasowe - Muzeum Techniki i Włókiennictwa
bilet cały 5,00zł
bilet ulgowy 3,00zł
Rejestracja grup i zamawianie przewodnika - tel.: 33 811-04-25,
e-mail:mtiw@muzeum.bielsko.pl
Muzeum Techniki i Włókiennictwa, będące oddziałem Muzeum w Bielsku-Białej, utworzono w 1979 roku, a otwarto dla publiczności 2 grudnia 1996 roku. Powstało w oparciu o eksponaty Działu Tkactwa ówczesnego Muzeum Okręgowego oraz maszyny i urządzenia pozyskiwane z miejscowych zakładów włókienniczych. Do 1995 roku placówka nosiła nazwę Muzeum Techniki Włókienniczej, ponieważ jednak poza eksponatami z dziedziny przemysłu tekstylnego gromadzono tu przedmioty związane z innymi działami szeroko rozumianej techniki (m.in. sprzęt sportowy, radiowo-telewizyjny, gospodarstwa domowego), zmieniono ją na obowiązującą obecnie. Pierwotnie dla celów ekspozycji przeznaczono budynki Zakładów Przemysłu Wełnianego (ZPW) Rytex przy ulicy 1 Maja 20, jednak ostatecznie Muzeum w 1983 roku ulokowano w dawnej fabryce sukna Büttnerów przy ulicy Sukienniczej 7. Wejście dla zwiedzających znajduje się od strony placu Żwirki i Wigury.
Założycielem zakładu był bielski sukiennik Karol Traugott Büttner (1833-1884), który w 1868 roku kupił parterowy dom z ogrodem na rogu ulicy Sukienniczej i dobudował do niego dwupiętrowy budynek z oficynami przy ulicy 1 Maja 8, gdzie produkował tkaniny wełniane w ramach cechu sukienniczego. W 1884 roku przedsiębiorstwo odziedziczyli bracia Karol Teodor (1863-1932) i Gustav Adolf (1865-1933) Büttnerowie, po czym przekształcili je w fabrykę sukna. W 1889 roku wzniesiono nowy budynek fabryczny przy ulicy Sukienniczej, zbudowano kotłownię i wprowadzono napęd parowy, w 1900 roku dobudowano dwupiętrową halę od strony północno-zachodniej. Rozwój przestrzenny zakładu zakończono w latach 1906-1907, kiedy to nabyto ślusarnię przylegającą do fabryki od zachodu, przebudowano ją i połączono z dotychczasowymi obiektami, ujednolicając zarazem zachodnią elewację budowli do postaci, jaką znamy obecnie.
Na początku lat trzydziestych XX wieku firmę przejęli Karol August Büttner, dr Paweł Maurycy Büttner, Herbert Oskar Büttner, Jan Karol Büttner i Erwin Kerger. W okresie międzywojennym uruchomiono również tkalnię dywanów. Do firmy Synowie Karola Büttnera należał zakład macierzysty przy ulicy 1 Maja 8 oraz zakład filialny w Białej (dawna fabryka sukna Krebok & Then należąca do Büttnerów od około 1910 roku). Korzystano też z farbiarni Kergera w Białej.
Aktualnie ekspozycja zajmuje dwie kondygnacje. Na parterze prezentowane są maszyny i urządzenia pracujące w przędzalniach wełny, jest tu też laboratorium, w którym badano próbki surowca, przędzy i gotowych tkanin. Wystawę uzupełniają widoki dawnych fabryk Bielska, Białej i okolic z około 1870 roku oraz dokumenty i pamiątki związane z tutejszym przemysłem. Niewielkie odrębne ekspozycje poświęcone są pożarnictwu (m.in. zabytkowe konne wozy strażackie) oraz technice drukarskiej. Na piętrze, w sali tkalni, zgromadzono liczne krosna tkackie. Druga sala ukazuje zespół maszyn do wyrobu kapeluszy, maszyny służące do wykańczania tkanin w dziale apretury, dawne pralnice, magle i maszyny do szycia. Trzecia z sal to tzw. Przygotowalnia, gdzie przędzę przygotowywano do pracy na krosnach. Sąsiaduje z nią przeszklony kantor mistrza.
Kolekcja muzealna obejmuje ponadto zbiór próbek tkanin miejscowych zakładów włókienniczych, urządzenia do drukowania tkanin (klocki i wałki drukarskie) oraz radioodbiorniki i telewizory, gramofony i magnetofony, płyty gramofonowe, sprzęt fotograficzny, sportowy (zwłaszcza narciarski), maszyny liczące i do pisania. Zawiera również sprzęt gospodarstwa domowego (żelazka, wagi, pralki, maszyny do szycia, formy do ciasta, maszynki do mięsa).
W księgozbiorze Muzeum znaleźć można wiele prac fachowych poświęconych technice włókienniczej, wydanych w XIX i XX wieku (podręczniki, leksykony, opracowania historyczne).
Jest też kolekcja filmów dydaktycznych na taśmach 35 i 16 mm, dotyczących przemysłu metalowego oraz pożarnictwa.
Opracowano na podstawie materiałów promocyjnych Muzeum.
Zobacz galerię zdjęć: "Lekcja muzealna" z sesji wykonanej w Muzeum >>
