99 spotkanie dyskusyjne z cyklu:

Kawiarnia filozoficzna
 

czwartek, 23.09, godz. 19.30.

Cafe 6 (zachodnia pierzeja Rynku, pod arkadami)


Temat:  Antyhumanizm vs humanizm
 

Tekst: Andrzej Miś, Filozofia współczesna. Główne nurty


Wprowadzenie – Adam Pasierbek


Ponowoczesność – częściej określana mianem postmodernizmu – jest terminem robiącym w ciągu kilkunastu (kilkudziesięciu) lat niezwykłą karierę. Aplikowany jest do różnych dziedzin – sztuki (choć nie tyle w celu nazwania konkretnego w niej nurtu, co raczej uwydatnienia ich mnogości), socjologii, literatury, religioznawstwa oraz filozofii. W każdej z tych dyscyplin wiąże się on z cechami specyficznymi dla naszych czasów – odejściem od dotychczasowych wartości, osłabieniem roli religii (czy raczej postępującej laicyzacji połączonej z rosnącym znaczeniem wyznań niechrześcijańskich), czy też upowszechnieniem się formy tzw. społeczeństwa konsumenckiego. Wszystkie te, a także inne czynniki składać mają się w powszechnej ocenie na kryzys cywilizacji zachodu.

Tekst w załączniku, pochodzący z książki pt. „Filozofia współczesna. Główne nurty” autorstwa prof. A. Misia, przedstawia filozoficzne źródła tzw. postmodernizmu przez pryzmat upowszechnienia się postawy „antyhumanistycznej”, stojącej w opozycji do „humanizmu” stanowiącego swoistą podstawę wcześniejszej myśli filozoficznej. Temat postmodernizmu omawiać można jednak znacznie szerzej, jeśli ewolucję myśli ludzkiej przyjmiemy za przyczynek do dyskusji, nie zaś jej meritum. Przed „cywilizacją zachodu” stoi wiele wyzwań, poczynając od coraz bardziej widocznego osłabienia kulturalnego. Religie wschodu - zarówno te dogmatyczne (jak Islam), jak i te bardziej „filozoficzne” wydają się dzisiaj znacznie aktywniejsze i dynamiczniej rozwijające się od chrześcijaństwa. Problem nie dotyczy jednak samej religii (która została przecież zmarginalizowana w społeczeństwach rozwiniętych), lecz konkretnych wzorców kulturowych zalewających Europę. Pytanie o reakcję społeczeństwa na coraz bardziej widoczny marazm w kulturach narodowych skwapliwie wykorzystywany przez przybyszów nabiera szczególnego wydźwięku w świetle ostatnich wydarzeń w Szwajcarii (referendum w sprawie budowy meczetów), czy trwającego od kilku lat konfliktu we Francji (w sprawie prawa do zasłaniania twarzy w szkołach).

Kolejną słabość cywilizacji racjonalnej widać również w upadającej wierze w możliwości intelektu - coraz popularniejsza staje się medycyna naturalna, parapsychologia, ezoteryka, rozwijające się zarówno w opozycji do wiedzy naukowej, jak i pod jej płaszczykiem. Coraz chętniej i częściej importujemy również praktyki nieracjonalne do naszego życia codziennego - jak choćby Ci, którzy do serca wzięli sobie porady zapisane w poradnikach takich jak "Sekret". Bujnie rozkwita ideologia New Age, podlewana szerzącym się zabobonem.

 Zasadniczym pytaniem, na które postaramy się odpowiedzieć w dyskusji jest to, w jakim stopniu upadek humanizmu mógł "przetrącić" racjonalistyczny kręgosłup dźwigający zachodnią cywilizację, oraz czy - a jeśli tak, to jaka - jest dla niej nadzieja.

 

Serdecznie zapraszam

Adam Pasierbek



Uwaga! Dyskusje oparte są na czytanych wcześniej przez uczestników tekstach. Można je pozyskać:

·         wysyłając maila na adres uwagakultura@gmail.com  w temacie wpisując słowo „TEKST”,

·         na stronie grupy dyskusyjnej  Spotkań Filozoficznych (http://groups.google.com/group/spotkania-filozoficzne?hl=pl;  trzeba się najpierw zapisać!).

Podziel się: