Trwający ponad 100 minut koncert nikogo nie znudził. Wręcz przeciwnie – publiczność nie chciała wypuścić artysty ze sceny. Tym razem Stanisław Soyka promował swoją płytę Tylko brać… Osiecka znana i nieznana. Piosenki z płyty, która ukazała się we wrześniu 2010 roku wypełniły pierwszą część koncertu.

Kiedy zgasły światła, na scenie pojawił się kontrabasista, do którego wkrótce dołączył Stanisław Soyka, śpiewający balladę ze starego polskiego easternu Prawo i pięść. Słowa do tej piosenki napisała Agnieszka Osiecka (autorem muzyki był Krzysztof Komeda). Wkrótce na scenie pojawiła się reszta muzyków, ze znakomitą sekcją dętą Gralak/Korecki i starym druhem Soyki - Januszem Yaniną-Iwańskim.

Potem rozbrzmiewały najbardziej znane piosenki z tekstami Agnieszki Osieckiej – Uciekaj moje serce czy Nie całuj mnie pierwsza. Wkrótce pojawiły się mniej znane teksty poetki, oprawione muzycznie przez Soykę. Tę część koncertu zakończyła biesiadna pieśń z końca 19 wieku – Upływa szybko życie, do której dwie zwrotki tekstu napisała Osiecka.

Po godzinie artyści zeszli ze sceny – „żeby zrobić cenzurę” – jak wyjaśniał po chwili Stanisław Soyka. Muzyk odstawił gitarę i zaczął czarować publiczność już nie tylko swoim głosem, ale także dźwiękiem swojego instrumentu klawiszowego. I właśnie wtedy zabrzmiały jego sztandarowe, ponadczasowe hity takie jak Absolutnie nic, czy finałowa Tolerancja.

Ciekawostką były piosenki z przygotowywanej właśnie płyty z utworami Czesława Niemena. Trzeba przyznać, że w wykonaniu Soyki brzmią współcześnie, elegancko i bardzo przekonywująco. Jedna z nich, wymuszona przez publiczność na stojąco oklaskująca artystę, zakończyła ten niezwykły koncert.
(mk)
 
 
foto Lucjusz Cykarski/BCK

Podziel się: