Ślub to jedna z najpiękniejszych tradycji nie tylko w Polsce, ale i na świecie. To początek nowego – rodziny, która staje się podstawową komórką społeczną, a w nielicznych wypadkach - złączeniem dwóch połówek pomarańczy. To jeden z 7 sakramentów świętych, ustanowionych przez Kościół. Innymi słowy, to jeden z najważniejszych dni w naszym życiu. A jako, że najważniejszy to nie można do niego podejść jak do robienia jajecznicy. Organizacja wymaga nierzadko czasu, stresu a przede wszystkim pieniędzy. Dlatego aby zaoszczędzić bielszczanom chociaż trochę trosk, w ubiegłą niedziele na hali BKS-u można było podziwiać VII Beskidzkie Targi Ślubne. Podziwiać, bo zaprawdę było kolorowo i tłoczno. Były przyszłe panny młode i panowie młodzi, byli przyszli starostowie i starościny, byli świadkowie, były teściowe i teście, byłem i ja. Na targi wybrałem się z przyjaciółmi, wśród których znalazła się przyszła panna młoda, poprosiłem ją o pomoc i opinie. Ja, jako kawaler bez połowicy, czułem się tam troszeczkę  zagubiony. Dlatego postanowiłem odnieść się do kanonu literackiego jakim jest Wyspiański i jego wertowane w liceum „Wesele”.

Wyspiański rzecze: „Trza być w butach na weselu”.

W pełni się z tym zgadzam. Jednak odniosłem te słowa do ogólnego pojęcia ubioru. I rzeczywiście ubiory były. Suknie ślubne stanowiły gwóźdź targów, prezentowały się najbardziej imponująco. Po rozmowach przy kilku stoiskach można było wyciągnąć dwa wnioski.: 1) Klient nasz pan i tak naprawdę w czym pokaże się panna młoda na ślubie zależy od jej gustu. 2) Jeżeli już nasza panna młoda chce się zdać na kogoś innego, to w tym sezonie króluje prostota ( poniżej przykład, proste a jakie piękne ) .

Zdjęcie: Andrzej Szary

Większość sukni na targach rzeczywiście była bardzo prosta, długie ewentualnie rozszerzane z ozdobnikami (jakieś lekkie fałdowanie, paseczek podkreślający linie bioder, czy dodatkowe wszycia). Oczywiście klasyki nie zabrakło, ale gubiła się ona pod nawałnicą prostoty. Mnie najbardziej ubodła skromność wystawionej mody męskiej. Znalazłem jedno całe stoisko z propozycjami dla panów, a poza tym przy sukniach ślubnych można było zobaczyć pojedyncze przypadki garniturów, ale funkcjonowały one bardziej jako dodatki do sukien. W przypadku garnituru również panuje prostota, królują dodatki, spinki, baranzolety zegarki itp. Moją uwagę przykuła jednak lekka nuta ekstrawagancji: czerwony garnitur  trzyczęściowy (kamizelka wraca do łask), skomponowany z czarną koszulą i czerwonym krawatem. Na ślubie bym się tak nie pokazał, ale na wieczór kawalerski, czemu nie?

Targi ślubne to nie tylko ubrania.

Wyspiański pisze: „Jest na tyle jeść i pić, mozes sobie z nami kpić!”

Firm cateringowych nie zabrakło, natomiast z ciekawszych rzeczy to piękne torty, które można było zobaczyć i niespodzianka, na którą po obejrzeniu kilka tygodni temu w Wiśle czekoladowego Małysza nie byłem przygotowany. Gwiazdą kulinarną targów były fontanny czekoladowe. Zdjęcie tego nie przedstawi, ale pięknie tam pachniało.

Zdjęcie: Andrzej Szary

No i to co tygryski lubią najbardziej, a bez czego prawdziwe wesele nie może się obejść... Wódeczka (z dużej litery, bo mam pełen szacun dla tego szlachetnego trunku) .

Zdjęcie : Andrzej Szary

I ponownie Wyspiański: „Jakby Jasiek chciał tańcować, tobym z Jaśkiem tańcowała”

I tu coś ciekawego, wesela kojarzą się z disco polo, a wcale tak być nie musi. Spotkałem na targach żywiołowego dj-a, który uświadomił mi, że wszystko zależy od pary młodej: jak chcą rockowo, to jest rockowo, jak ma być klasycznie, to jest klasycznie, jak ma być z płyt to jest z płyt. I tak trzymać.

 Na targach nie zabrakło oczywiście stoisk fotograficznych, kwiaciarni, firm zajmujących się ozdobami i przybraniem, jubilerów, bo przecież żaden ślub bez obrączki nie zaistnieje.

Zdjęcie: Andrzej Szary

Na koniec, to co znajdowało się na targach na początku, czyli przed wejściem: samochody. Na ślub przecież trzeba jakoś dojechać i można to zrobić naprawdę w bardzo eleganckim stylu.

Zdjęcie: Andrzej Szary

Autor: Andrzej Szary

Zobacz galerię z targów>>

Podziel się: